บทที่ 19

ทาเลีย

ริมฝีปากของเดรเวนลากไล้เป็นทางร้อนผ่าวไปตามไหปลาร้าของข้า แต่ละจุมพิตส่งคลื่นความซาบซ่านไปทั่วร่างกายที่บอบช้ำ มือของเขาเคลื่อนไหวอย่างทะนุถนอมราวกับบูชา ปลายนิ้วลูบไล้แผ่วเบาเหนือผิวกายขณะที่เขาค่อยๆ แก้ปมเชือกอาภรณ์ที่ขาดวิ่นของข้า ผืนผ้าหลุดลุ่ยออกทีละชิ้น เผยให้เห็นเรือนร่างของข้าใต้แสงเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ